Çocukluk Dönemi Din Eğitimine Gelişimsel Bir Bakış Açısı

Mustafa Köylü, Cemil Oruç

Özet


Gelişimsel din eğitimi, psikoloji ve eğitim bilimleri alanlarındaki gelişmeler çerçevesinde şekillenmiş bir eğitim faaliyetidir. Çalışmamızda tarihsel süreç içerisinde psikoloji ve pedagoji alanındaki gelişmeler ve teoriler bu alandaki öncü şahsiyetler üzerinden sunulmuştur. Bu alanlardaki çalışmalar dini gelişim ve din eğitimine uyarlanmıştır. Bu çerçevede çalışmamızda psikoloji ve eğitim bilimlerindeki çalışmaların verilerinden hareket eden din eğitimi çalışmalarının metodolojisi, ilkeleri ve problemleri incelenmiştir. Çalışmamız yöntem olarak öncelikle genel gelişimde kuram geliştiren şahsiyetlerin temel görüşlerini, ardından bunlar esas alınarak geliştirilen dini gelişim ve din eğitimi teorilerini incelemiştir. Çalışmamız literatür tarama ve doküman incelemesine dayanmaktadır. Konuyla ilgili birincil kaynaklar incelenmiş ve bunların din eğitimine etkileri farklı alan araştırmaları ile birlikte değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, din eğitiminin gelişim teorileriyle birlikte ele alınması ve bilimsel ölçütler çerçevesinde programlanması gerektiği görülmüştür. Böyle bir din eğitimi faaliyetinin birçok yönüyle olumlu katkılarının olacağı açıktır. Bununla birlikte dini gelişim ve eğitim konusunu salt bilimsel ölçütlerle sınırlamanın maneviyat ve kutsallık gibi din eğitiminin önemli bileşenlerini ihmal etmek gibi bir sorunla karşı karşıya olduğunu belirtmemiz gerekir.


Anahtar Kelimeler


Çocukluk dönemi, din eğitimi, dini gelişim, maneviyat

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Allport, G. W. (1962). The individual and his religion-A psychological interpretation. New York: The Macmillan Company.

Arasteh, A. R. ve Sheikh, E. A. (2015). Tasavvuf: Evrensel benliğe giden yol. K. Sayar (Yayına Haz.). Sufi psikolojisi: Bilgeliğin ruhu, ruhun bilgeliği içinde (ss. 53-96). İstanbul: Timaş Yayınları.

Ashton, E. (2000). Religious education in the early years - Teaching and learning in the first three years of school. London: Routledge.

Atik, A. (2019). Çocukluk dönemi din eğitimine bilimsel temelli bir yaklaşım denemesi. Dini Araştırmalar, 22(56), 353-369.

Benson, P. L., Donahue, M. J., ve Erickson, J. A. (1993). The faith maturity scale: Conceptualization, measurement, and empirical validation. Research in the Social Scientific Study of Religion, 5, 1-26.

Boyatzis, C. J. (2011). Agency, voice, and maturity in children’s religious and spiritual development. S.B. Ridgely (ed). The study of children in religions: A methods handbook içinde (ss. 19-32). London: New York University Press.

Boyatzis, C. J. (2014). Spiritual development during childhood and adolescence. L.J. Miller (ed). The Oxford handbook of Psychology and spirituality içinde (ss. 151-164). Oxford: Oxford University Press.

Coles, R. (1990). The spiritual life of children - The inner lives of children. Boston: Houghton Mifflin Company.

Copley, T. (2008). Teaching religion - Sixty years of religious education in England and Wales. Devon: University of Exeter Press.

Cox, E. (1966). Changing aims in religious education. London: Routledge and Kegan Paul.

Devries, D. (2001). Towards a theology of childhood. Interpretation, 55(2), 161-173.

Elkind, D. (1970). The origins of religion in the child. Review of religious research, 12(1), 35-42.

Erikson, E. H. (1963). Childhood and society. New York: Norton&Company Inc.,

Erikson, E. H. (1968). Identity youth and crisis. New York: W.W. Norton & Company.

Fowler, J. W. (1991). Weaving the new creation – Stages of faith and the public church. New York: HarperCollins.

Gazali, M. (2004), İhya-u ulumi’d-din. Beyrut: Darussadr.

Goldman, R. (1964). Religious thinking from childhood to adolescence. London: Routledge and Kegan Paul.

Goldman, R. (1971). Readiness for religion: A basis for developmental religious education. New York: Seabury Press.

Hull, J. M. (2002). Spiritual development: Interpretations and applications. British Journal of Religious Education, 24(3), 171-182.

Hull, J. M. (2004). Practical theology and religious education in a pluralistic Europe. British Journal of Religious Education, 26(1), 7-19.

Hyde, K. E., (1990). Religion in childhood and adolescence: A comprehensive review of the research. Birmingham, Alabama: Religious Education Press

Lee, J. M. (1988). How to teach: Foundations, processes, procedures. D. Ratcliff (ed.). Handbook of preschool religious education içinde (ss. 152-223). Birmingham, Alabama: Religious Education Press.

Meadow, M. J. (1992). Personality maturity and Teresa’s interior castle. Pastoral Psychology, 40(5), 293-302.

Miller-McLemore, B. (2006). Children and religion in the public square: “Too dangerous and too safe, too difficult and too silly. The Journal of Religion, 86(3), 385-401.

Moltmann, J. (2000). Child and childhood as metaphors of hope. Theology Today, 56, 592-603.

Oser, F. K., Scarlett, W. G. ve Bucher, A. (2006). Religious and spiritual development throughout the life span. R. M. Lerner (ed.). Handbook of child psychology- Volume I. theoretical models of human development içinde (ss. 942-998). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.

Oser, F. ve Gmünder, P. (1991). Religious judgement - A developmental approach. Birmingham, Alabama: Religious Education Press.

Piaget, J. (2015). Judgment and reasoning in the child. London: Routledge.

Reich, K. H. (1997). Integrating differing theories: The case of religious development. B. Spilka ve D. N. McIntosh (eds.). The psychology of religion - Theoretical approaches içinde (ss. 105-113). Oxford: Westview Press.

Rousseau, J. J. (2019). Emile. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Santrock, J. W. (2009). Life-span development. Boston: McGraw-Hill.

Schweitzer, F. (2006). Children as theologians: god-talk with children, developmental psychology, and inter-religious education. D. Bates vd. (eds). Education, religion and society: Essays in honour of John M. Hull içinde. London: Routledge.

Slavin, R. E. (2006). Educational psychology: Theory and practice. Boston: Pearson.

Smart, N. (1968). Secular education - The logic of religion. London: Faber and Faber.

Vidal, F. (1987). Jean Piaget and the liberal Protestant tradition. M. Ash ve W. Woodward (Eds.). Psychology in twentieth-century thought and society içinde (ss. 271-294). London: Cambridge University Press.

Westerhoff, J. H. (2000). Will our children have faith?. Toronto: Morehouse Publishing.

Wright, R. (1953). The outsider. New York: Harper & Row.

Yavuz, K. (2012). Çocukta dinî duygu ve düşüncenin gelişimi. İstanbul: Boğaziçi Yay.




DOI: http://dx.doi.org/10.47646/CMD.2021.254