Cezayirli Ailelerde Çocuğa Yönelik İslami Eğitimin Yöntem Ve Amaçları

Cevida (Djaouida) Emira (Amira), Mustafa Mücahit

Özet


Allah’ın anne ve babalara verdiği nimetlerden biri olan çocuklar, onlara mutluluk ve geleceklerinin garantisi duygularını vermektedir. Bu nimete karşı da ebeveynlerin onlara karşı, aile içinde pek çok sorumlukları vardır. Bu sorumluluklardan biri de Yüce Allah’ın emrettiği şekilde çocukların dinî bakımdan yetiştirilmesidir. Ailede İslami eğitim, dinin ve hayatın tüm yönlerini kapsayacak şekilde yapılmalıdır. İslam dini inanç, ibadet, ahlak ve muamelat olmak üzere dört ögeden oluşur. Bu nedenle Müslüman ebeveynler çocuklarını bu alanlarda eğiterek, onların dinî kişiliklerini kazanmalarını isterler. Müslümanlar, çocukla ve onun eğitimiyle çok ilgilenmiştir, çünkü çocukluk dönemi bir Müslüman’ın kişiliğini inşa etmenin temel aşamasıdır. Bu makale Cezayirli çocuklara, aileleri tarafından nasıl bir din eğitimi verildiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, hangi yaşta, hangi konular, hangi yöntemlerle öğretilmektedir konuları tartışılmıştır. Bir alan araştırması olan bu çalışma nicel bir çalışmadır. Araştırmanın verileri, Nisan 2015’te Cezayir’de yaşayan ve en az bir çocuğu üç yaşından büyük 385 anne babaya uygulanan anketten elde edilmiştir. Bulgular tablolarda verilmiş ve yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler


Çocuk, İslami terbiye, İslami eğitim, din eğitimi, Cezayirli çocuklar, Cezayirli anne babalar

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Abdülmü’min, İ. S. (2004). el Ahlak fi’l-İslam -Nazariyye vet-Tatbik-. Kahire: Mektebetü’r-Rüşd.

Angers, M. (1997). Initiation Pratique a` la M´ethodologie des Sciences Humaines. Alger: Casbah

Universit´e.

Boudon, R. (1970). Les M´ethodes en Sociologie. Paris: Presse Universitaire de France.

Cabir, S. M. (1997). et-Tıflu fi’ş-Şeriati’l-İslamiyye ve Menhecü’t-Terbiyeti’n-Nebeviyye, Silsiletü’l-

Kitabi’t-Terbevi’l-İslami. (ed. Münir Sadeddin). Beyrut: el Mektebetü’l-Asrıyye, Sayda.

El Acemi, M. A. vd. (2004). Terbiyetü’t-Tıfli fi’l-İslam Nazariyye ve’t-Tatbik. Riyad: Mektebetü’r Rüşd.

El Beyanuni, A. İ. (1985). el İman Billah. Beyrut.

El Himali, A. A. (1988). Üslubü’l-Bahsi’l-İctimai ve Tekniyyatihi. Bingazi: Menşuratü Camiati Karyunus.

El Kahtani, S. bin A. bin V. (2015). el Ahlak fi’l-İslam. Suudi Arabistan: Mektebetü’l-Melik Fehd.

El Useymin, M. bin S. bin M. (2001). Mekarim’ül-Ahlak. Suudi Arabistan: Daru’l-Vatan.

En Nehlavi, A. (1983). Usulü’t-Terbiyeti’l-İslamiyye. Dımeşk: Dar’ul-Fikr.

Es Sallabi, A. M. (2011). el İman Billah. Beyrut: Daru’l-Marife.

Ez Zintati, A. es S. (1993). Üsüsü’t-Terbiyeti’l-İslamiyye fi’s-Sünneti’n-Nebeviyye. Tunus: Eddaru’l-Arabi

Lil Kitab.

Grawitz, M. (1993). Menahic’ül-Ulumi’l-İctimaiyye. (çev.: S. Ammar). Dımeşk: el Munazzamatü’l Arabiyye

li’t-Terbiyeti ve’s-Sekafeti ve’l-Ulum.

Hilmi, M. (2004). el Ahlak Beyne’l-Felasife ve Ulemai’l-İslam. Beyrut: Darü’l-Kutubi’l-İlmiyye.

İbni Teymiyye. (1993). Kitab’ul İman. Kahire: Darü’l-Kutubi’l-İlmiyye.

İbni Teymiyye. (t.y.). Mecmu’ul-Feteva. Suudi Arabistan: Darü’l-Alemi’l-Kitab.

Kutub, M. (2001). Rekaiz’ül-İman. Kahire: Dar’uş Şuruk.

Talas, M. E. (2012). et Terbiyetü ve’t-Talim fi’l-İslam. Kahire: Müessetü’l Hindavi li’ t-Talim ve’s-Sekafe.

Ulvan, A. N. (t.y.). Terbiyetü’l Evlad fi’l-İslam. Kahire: Dar’s Selam Li’t-Tabaati ve’n-Neşr.




DOI: http://dx.doi.org/10.47646/CMD.2021.252